<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://ahlebaet.loxblog.com</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com</link>
<description>جلسه هیئت سه شنبه ها ساعت22در زینبیه فاروق  </description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title>چله نوكري</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/چله-نوكري</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/چله-نوكري</guid>

<description><![CDATA[
بدون ادامه مطلب]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>اعتكاف</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/اعتكاف</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/اعتكاف</guid>

<description><![CDATA[
اعتکاف چیست؟
هرگز نمی توان ارزش همه زمانها را برابر دانست، چنان که نمی توان همه مکانها را برابر شمرد. برخی زمانها و مکانها ارزشی والا دارند. ماه رجب ارزشمند است، ماه سلوک و زدودن زنگارهای شیطانی از آیینه دل است؛ ماه ولایت و برافروختن چراغ معرفت در شبستان وجود است؛ ماه رجب گاهِ اعتکاف است. در این ماه، که هنگامه تحول است، عاکفان کوی دوست، با حضور در صحن و سرای دوست، پله های سلوک را پیموده و پله پله به خدا نزدیکتر می شوند. معتکف روزه اش، نمازش، حضورش در مسجد و دیگر اعمالش مایه تقرب است. در خانه دوست، سفره ایی از مغفرت و بخشایش گسترده شده و عاکف با صیقل روح و روان، زنگار گناه از دل می زداید و مهیای ضیافت بزرگ در ماه وصال می گردد. ماهی که عشاق از سفره پرفیض الهی، لقمه های راز بر می چینند و عطر قرآن از ژرفای دل بار یافتگان، مشام جان را می نوازد
اعتکاف چیست؟
مقدمه :

هرگز نمی توان ارزش همه زمانها را برابر دانست، چنان که نمی توان همه مکانها را برابر شمرد. برخی زمانها و مکانها ارزشی والا دارند. ماه رجب ارزشمند است، ماه سلوک و زدودن زنگارهای شیطانی از آیینه دل است؛ ماه ولایت و برافروختن چراغ معرفت در شبستان وجود است؛ ماه رجب گاهِ اعتکاف است. در این ماه، که هنگامه تحول است، عاکفان کوی دوست، با حضور در صحن و سرای دوست، پله های سلوک را پیموده و پله پله به خدا نزدیکتر می شوند. معتکف روزه اش، نمازش، حضورش در مسجد و دیگر اعمالش مایه تقرب است. در خانه دوست، سفره ایی از مغفرت و بخشایش گسترده شده و عاکف با صیقل روح و روان، زنگار گناه از دل می زداید و مهیای ضیافت بزرگ در ماه وصال می گردد. ماهی که عشاق از سفره پرفیض الهی، لقمه های راز بر می چینند و عطر قرآن از ژرفای دل بار یافتگان، مشام جان را می نوازد.
اعتکاف پرورش جسم و جان است، انسان آمیزه ای است از این دو و نیازمند پرورش در ابعاد وجودی خود؛ انسان به دنبال سعادت و کمال است، روح انسان نیازمند نیایش است، مناجاتی شیرین و زیبا، هم کلامی موجودی ضعیف با منشأ قدرتها. از آغاز خلقت تا صحنه رستاخیز، راز و نیاز زیباترین هنر آدمی است.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
غفلت بد است در برخی موارد بدتر؛ جریان زمان در گذر است و با از دست دادن آهی ماند و افسوسی که به هیچ نیرزد. انسان دشمنی دارد در اوج حیله گری، با چنین دشمنی هوشیاری باید و سرعت در خیرات؛
زمان اعتکاف است. خالق مهربان قرب خلایق می طلبد. در فکر پرورش روح و روان انسان است و مقررات دینی را تشریع می کند. تنوع عبادات به دلیل نیازهای گوناگون انسانی است، هر عبادتی جوابگوی نیازی از اوست. نماز، زنگار غفلت از روان می زداید و صیقل روح و روان است. در روزه، پالایشگاه خلوص و نردبان صعود است. روزه دار پرواز در آسمان عبادت و عبودیت را می آزماید و آیینه قلبش را نورستان خدایی می کند. حج، شرکت در آزمون الهی و قطع تعلقات و دلبستگی دنیوی است. عبادات مالی؛ چون خمس و زکات و صدقات، دمیدن روح ایثار و گذشت در وجود آدمی است. اما اعتکاف، آمیزه ای از چند عبادت با فضیلت است. روزه که خود عبادتی ارزشمند است شرط اعتکاف است. حضور در مسجد و خواندن نماز هم شرط آن است. عاکف سه روز در مسجد جامع مقیم می گردد و جز برای ضروریات، کوی دوست را ترک نمی گوید. خود را از حلال باز می دارد تا با تمرین بندگی، جهاد با نفس را بیازماید. اعتکاف عهد مودّت و میثاق مجدد با پروردگار است.
در فضیلت اعتکاف این بس که معادل طواف کعبه و همتای رکوع و سجود است. خدای منّان می فرماید: "... وَ عَهَدنا اِلی ابراهیمَ وَ اِسمعیلَ اَن طَهّرا بَیتی لِلطّائِفینَ وَ العاکِفینَ وَ الرُکّعِ السُجود؛( آیه 125، سوره بقره) و ما به ابراهیم و اسماعیل فرمان دادیم که خانه مرا برای طواف کنندگان و معتکفان و رکوع کنندگان و سجده کنندگان از هرگونه آلودگی تطهیر کنند."
اساساً ارزش آدمی را عملش می رساند. معتکف انسانی بزرگ و شریف است به اندازه شرافت و فضل عملش، مقدس اردبیلی یگانه زمان در علم و عمل در شرافت و فضیلت اعتکاف گوید: مبادا کسی گمان کند که اعتکاف مقدمه عبادتی دیگر است. کسی که با طهارت و در حال روزه در مسجد مقیم می شود و تعهد قربت در اعتکاف می نماید، این عمل عبادت است. اعتکاف عبادتی مستقل است به مثابه حج و عمره و روزه و نماز و هر عبادت مستقل دیگر.
و ایام بیض در پیش است زمان عرشی شدن فرشیان؛ اعتکاف با همه فضیلتش، زن و مرد را به خود می خواند، انسان را می خواند تا در دنیای های و هوی و دود و دم، معراج انسانیت را به تماشا بنشینیم. فرصت طلایی عمر در پیش است و ایام در گذر؛ پس همتی باید تا با حضوری سبز از همسفران کوی دوست بگردیم.
تعریف اعتکاف:

اعتکاف در لغت به معنای توقف در جایی است .اما تعریف اصطلاحی اعتکاف: امام خمینی (ره) در تعریف اعتکاف می فرمایند: "وَ هُوَ اللَّبَثُ فِی المَسجِدِ بِقَصدِ التَعّبُدِ بِهِ وَ لا یعتَبَرُ فِیه ضَمُّ قَصدِ عِبادَةٍ اُخری خارِجَةً عَنهُ وَ اِن کانَ هُو الاَحوِط؛ اعتکاف، ماندن در مسجد به نیت عبادت است و قصد عبادت دیگر، در آن معتبر نیست. اگر چه احتیاط مستحب نیت عبادتی دیگر، در کنار اصل ماندن می باشد.&nbsp;
اهمیت اعتکاف:
اعتکاف، محو خود خواهى در امواج بلند خداگرایى و خدمت&rlm; به امت اسلامى است.&nbsp; اعتکاف، بیرون رفتن از خانه خویش و مصمم شدن بر حضور در خانه حضرت حق است. عبادتى مستحبى و تقرب جویانه و داوطلبانه است که روزه روز سوم آن رنگ وجوب مى &rlm;گیرد. اعتکاف، گریز از لذت گرایى و مهار حس خود محورى و برترى جوئى و بازگشت از قبله دنیاگرایان به سمت و سوى قلب و قبله هستى است. خود سازى، محاسبه نفس، توبه و نیایش، نماز و تلاوت قرآن و استمداد از آستان قدس ربوبى از دیگر برکات&rlm; اعتکاف است.&nbsp; اسلام، فکر جدایى از زندگى دنیا و گوشه نشینى و کناره گیرى از مردم و به تعبیر دیگر رهبانیت را باطل و ناپسند اعلام کرد، اما اعتکاف را بعنوان فرصتى براى بازگشت&rlm; به خویش و خداى خویش قرار داد، تا کسانى که از هیاهو و جنجال هاى زندگى مادى خسته مى &rlm;شوند، بتوانند چند صباحى با خداى خود خلوت کنند و جان و روح خود را با خالق هستى ارتباط دهند .اعتکاف شرایطی را فراهم می کند تا انسانها با توشه معنوى و اعتقادى راسخ و ایمان و امیدى بیشتر، به زندگى خود ادامه داده ، خود را براى صحنه&rlm; هاى خطر و جهاد در راه خدا آماده سازند ، همیشه با یاد خدا تلاش کنند ، خود را در محضر پروردگار ببینند ، از نافرمانى او بپرهیزند و به سوى سعادت دنیا و آخرت گام بردارند.&nbsp;&nbsp;
اعتکاف در ادیان دیگر:

کسی به درستی نمی داند که این عبادت، از چه زمانی آغاز و کیفیت اجزا و شرایط آن در بدو شکل گیری چه چیزهایی بوده است.
با توجه به آیه 125 سوره بقره، می توان نتیجه گرفت که اعتکاف عملی بوده که در شریعت ابراهیم از مناسک و عبادات الهی محسوب می شده. و پیروان ایشان به این عمل مبادرت می ورزیدند و لذا ابراهیم و اسماعیل (ع) از طرف خداوند موظف شده بودند تا محیط لازم را برای برپایی این مراسم مهیا سازند. واگذاری این مسؤولیت خطیر به آنها، گواه بزرگی بر اهمیت عباداتی چون حج، اعتکاف و نماز در پیشگاه خداوند است.
حضرت موسی (ع) با آن که مسؤولیت سنگین رهبری و هدایت امت را به دوش داشت، برای مدت زمانی آنان را ترک و برای خلوت با محبوب خویش به خلوتگاه کوه طور شتافت. او در پاسخ به پرسش خداوند که فرمود: چرا قوم خود را رها کردی و با عجله به سوی ما شتافتی؟ عرض کرد: پروردگارا! به سوی تو آمدم تا از من راضی شوی (طه :83و84).
بیت المقدس از مکانهایی بود که همواره عده زیادی از انسانها، برای اعتکاف در آن گرد می آمدند و به راز و نیاز با پروردگار خویش مشغول می شدند. بزرگ این گروه، حضرت زکریا (ع) بود و از جمله کسانی که در امر اعتکاف سرپرستی می نمود حضرت مریم (ع) است. قرآن در این باره می فرماید: "وَ کَفّلَها زَکَریا کُلَّما دَخَلَ عَلَیها زَکَریا المِحرابَ وَجَدَ عِندَها رِزقاً؛ کفالت او (مریم) را زکریا بر عهده گرفت و هر زمان که به محل عبادت او می رفت برای او غذایی مهیا می دید (عمران:37)."
از قرآن مجید (مریم:16و 17) استفاده می شود که حضرت مریم (ع) آنگاه که به افتخار ملاقات با فرشته الهی نایل آمد از مردم بریده بود و در خلوت به سر می برد.
علامه طباطبائی می فرماید: گویا مقصود از دوری مریم از مردم، بریدن از آنان و روی آوردن به اعتکاف برای عبادت بوده است.
طبق روایات اهل سنت، در دوران جاهلیت هم عملی به عنوان اعتکاف در میان مردم رایج بوده است و مردم توسط این عمل به خدای خود تقرب می جسته اند.
اجداد پیامبر اسلام (ص) از پیروان دین حنیف به شمار می روند. اعتکاف در غارها و بیابانها و کوهها، به عده ای از این حنفاء نسبت داده شده است. آنان در جاهای خلوتی که از مردم دور بود به اعتکاف پرداخته و خود را در آن محبوس می کردند و جز برای نیازهای شدید و ضروری، از آن خارج نمی شدند و در آن اماکن به عبادت و تأمل و تفکر در هستی پرداخته و در جستجوی راستی و حقیقت بودند. آنها در آن اماکن خاموش و آرام مثل غار حراء، به عبادت مشغول می شدند.
پیامبر (ص) نیز مانند خود بر دین حنیف یعنی دین حضرت ابراهیم (ع) بود و عبادات متداول آن دین و از جمله اعتکاف را برپا می داشت.
قبل از بعثت حضرت محمد (ص) نیز غار حراء محل عبادت و راز و نیاز بود، حضرت رسول اکرم (ص) نیز به اعتکاف در آن مکان مشغول می شدند و در اندیشه سرنوشت بشریت فرو می رفتند.
ارکان اعتکاف:

ارکان عبادت یعنی اجزایی که اگر عمداً یا سهوا ترک شوند، آن عبادت باطل می شود. اعتکاف نیز ارکانی دارد که عبارت اند از 1) نیت؛ 2) توقف در مسجد جامع شهر یا مساجد چهار گانه معروف؛ 3 کمتر از سه روز نبودن اعتکاف؛ 4) روزه دار بودن معتکف در ایام اعتک
زمان اعتکاف:
اعتکاف در هر زمانی که انسان بتواند حداقل سه روز در مسجد بماند صحیح است، و بهترین زمان برای آن، ماه مبارک رمضان و مخصوصا در دهه آخر آن ماه می باشد.
نیت اعتکاف:
اعتکاف،همانند سایر عبادات،باید با نیت و قصد قربت&rlm;باشد و هر گونه ریا و خود نمایی و قصد غیر الهی آن را باطل می&rlm;کند.&nbsp; در نیت اعتکاف،قصد وجه شرط نیست،یعنی لازم نیست قصد کند که اعتکاف واجب است&rlm;یا مستحب. زمان نیت اعتکاف، وقت شروع اعتکاف است که شروع طلوع فجر می باشد و با استمرار نیت اول شب هم مانعی ندارد.اعتکاف را می توان به سه صورت به جای آورد. 1) برای خود ؛ 2) به نیابت از مردگان 3) به نیابت از زندگان
اگر اعتکاف را به نیابت از کسی که، از دنیا رفته به جای آورد، در این صورت اعتکاف را تنها به نیابت از یک نفر می توان انجام داد ولی اگر مقصود اهدای ثواب باشد می توان ثواب اعتکاف را به چند نفر، زنده یا مرده، هدیه کرد.
در مورد نیابت از شخص زنده، در میان فقها اختلاف نظر وجود دارد. بسیاری از فقها در درستی چنین اعتکافی، تردید کرده اند. در این صورت، هرگاه نایب، اعتکاف را به قصد رجا، یعنی امید به مطلوب بودن عمل نزد خدا، نه به عنوان عبادتی حتمی انجام دهد، مانعی ندارد.&nbsp;&nbsp;
شرایط اعتکاف:
در صحت اعتکاف علاوه بر شرایط عامه تکلیف( ایمان، عقل و قدرت)، اموری شرط است:الف) قصد قربت ب) روزه: ج) سه روز روزه دار بودند. د) وقوف در&nbsp; چهار مسجد: مسجد الحرام، مسجد النبی&laquo;ص&raquo;، مسجد جامع کوفه و مسجد بصره. ولی به قصد رجاء ( به امید پاداش) می توان در مسجد جامع هر شهر معتکف شد. ه)اجازه شوهر و اجازه پدر و مادر و) پیوستگی اعتکاف&nbsp;
محرمات اعتکاف:

1- پرداختن به امور جنسی به معنای وسیع آن: که شامل هر نوع بهره برداری شهوانی می باشد .
2- بوییدن عطر و هر نوع بوی خوش و گیاهان معطر به قصد لذت بردن
3- مجادله و مناقشه: حرمت جدال مربوط به اموری است که معتکف بخواهد فضل و برتری خود را به دیگران نشان دهد.
4- محرمات روزه: در حال روزه یعنی از طلوع تا غروب خورشید، که معتکف روزه می گیرد، باید از محرمات روزه نیز اجتناب نماید. بعضی از فقها محرمات احرام را بر معتکف مستحب دانسته اند.
&nbsp;5- خرید و فروش
اعمال اعتکاف:
اعمال شب سیزدهم: اعمالی را باید در این شب انجام داد؛ از جمه آن ده رکعت نماز است که اگر به درستی به جا آورده شود، دارای ثواب و پاداش بزرگی است. در روایتی از پیامبر (ص) می خوانیم: &laquo; کسی که در شب سیزدهم ماه رجب ده رکعت نماز بخواند؛ بدین گونه که در رکعت اول حمد یک مرتبه و سوره عادیات هم یک مرتبه و در رکعت دوم حمد یک مرتبه سوره تکاثر نیز یک مرتبه بخواند و بقیه رکعت ها را هم به همین نحو تمام کند، خداوند متعال گناهان او را می آمرزد و اگر عاق والدین هم باشد خداوند سبحان از او راضی می شود، و همچنین در قبر نکیر و منکر به او نزدیک نمی شوند و او را نمی ترسانند و بر پل صراط هم چون برق خاطف (سریع) عبور می کند و نامه اعمالش را به دست راستش می دهند و میزان اعمالش سنگینی می کند و در بهشت فردوس هزار شهر به او اعطا می شود.&raquo;روز سیزدهم هم روزه اش ثواب فراوان دارد و برای کسی که بخواهد عمل ام داود را به جای آورد، باید این روز و دو روز بعدش را روزه بگیرد.
&nbsp;
منبع:
تبیان خراسان جنوبی]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>جشن 17 ربيع الاول</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/جشن-17-ربيع-الاول</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/جشن-17-ربيع-الاول</guid>

<description><![CDATA[

دانلود جشن 17 ربيع الاول]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>عضويت</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/عضويت</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/عضويت</guid>

<description><![CDATA[
بسم الله الرحمن الرحيم 
با عضويت در سايت و وارد نمودن شماره موبايل خود از برنامه هاي هيئت از طريق پيامك مطلع شويد
&nbsp;
&nbsp;
عضويت از طريق منوي سمت چپ
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>پیامک ماه رمضان</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/پیامک-ماه-رمضان</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/پیامک-ماه-رمضان</guid>

<description><![CDATA[
نیمه ماه مبارک بس شرافت دارد امشب
چون خدا بر بندگان خود عنایت دارد امشب
جشن میلاد حسن(ع) در عرش اعلا گشته بر پا
زین سبب بر لیلة الاسرا شباهت دارد امشب . . .
.
.
.
پانزده روز ریاضت را در این ماه طاعت، یک نفس دویده &rlm;ایم تا در بشارت ولادت او،
مژده عشق بشنویم و مژدگانی مهر بگیریم.
او که از اشراق مهربانی&rlm;ها طلوع کرده و در بستر بخشندگی، دامن گسترده است
ولادت امام حسن مجتبی بر شما مبارک
.
.
.
نیمه ماه است؛ ماهی که درهای رحمت بر روی جهانیان گشوده شده است.
خدایا! به &laquo;کریم اهل بیت&raquo; سوگند، سایه کرامت خویش را از ما دریغ مدار . . .
.
.
.
میلاد کریم سبزپوش آل فاطمه، تنهاترین سردار لشکر حیدر و غریب شهر پیامبر تهنیت باد.
.
.
.
روزه داران به رهش جان و دل ایثار کنید
امشب از جام تولای وی افطار کنید
میلاد کریم اهل بیت مبارک
.
.
.
ثمره زندگی علی و فاطمه، پا به جهان خاکی گذاشت. خاک تا افلاک غرق نور و سرور شود.
ولادت امام حسن مجتبی بر شما مبارک
.
.
.
هر طرف می گذرم بانگ طرب می شنوم
زآنکه میلاد حسن، نور دل بوالحسن است . . .
.
.
.
می خواست تا چشم و چراغ دین، شما باشی
بعد از علی میراث دار مصطفی باشی
مثل نسیمی مهربان و مثل باران، سبز
آمیزه ای از رحمت و جود و سخا باشی میلاد کریم اهل بیت(ع) مبارک . . .
.
.
.
ماه دل آرای نیمه رمضان را، پانزده روز است به انتظار نشسته ایم و به کرامت و مهربانی&zwnj;اش محتاجیم.
.
.
.
جان به جانان عرض کردن عاشقان را عار نیست
مفلسان را با کریمان کارها دشوار نیست
میلاد امام حسن(ع) مبارک
&nbsp;
.
.
.
در ضیافت الهی چهره زیبایت نقاب خلقت را گسست
یعنی که خداوند به وجود کریمت بندگانش را خواهد نواخت . . .
.
.
.
در جود و کرم دست خدا هست حسن(ع)
دست همه را وقت عطا بست حسن(ع)
نومید نگردد کسی از درگه او
زیرا که کریم اهل بیت است حسن(ع)
.
.
.
با عشق حسن(ع) من به جهان ناز کنم
افطارمو با نام حسن باز کنم
صد شکر که درک شب قدر رمضان
با جشن ولادتش آغاز کنم
.
.
.
امشب خوان ماه رمضان به یمن قدوم کریم اهل بیت گسترده تر است.
هوشیار باشید که بی نصیب از کنارش نگذرید . . .
.
.
.
شمس عفت زگریبان، قمر آورده برون
نخله ی فاطمه، اول ثمر آورده برون
بوالحسن را حسنی داده خداوند و حسن
از افق، رخ پی اهل نظر آورده برون
آمد آن ماه که ماه رمضان کرد دو نیم
چون نبی معجز شق القمر آورده برون . . .
.
.
.
میلاد حسن(ع) خسرو دین است امشب
شادی و سرور مؤمنین است امشب
از یمن قدوم مجتبی(ع) طاعت ما
مقبول خداوند مبین است امشب . . .
.
.
.
ماه رحمت، سفره اش گسترده شد
زنده از فیضش جهان مرده شد
آسمان پرگشته از شادی و شور
آمده از لطف حق میلاد نور
.
.
.
&nbsp;&nbsp;&nbsp; مهمانی حق چه باصفا شد
&nbsp;&nbsp;&nbsp; میلاد امام مجتبی شد
&nbsp;&nbsp;&nbsp; (این عید بر عاشقان مبارک)
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>فضیلت و مناسبت های ماه رمضان</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/فضیلت-و-مناسبت-های-ماه-رمضان</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/فضیلت-و-مناسبت-های-ماه-رمضان</guid>

<description><![CDATA[
فضيلت ماه رمضان:
ماه  رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شريف&zwnj;ترين ماه&zwnj;هي سال است. در ين  ماه درهي آسمان و بهشت گشوده و درهي&nbsp;جهنم بسته&nbsp;می&zwnj;شود، و عبادت در يکي از  شب&zwnj;هي آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است. 
رسول  خدا صلي الله عليه و آله و سلم در&nbsp;خطبه شعبانيه خود&nbsp;درباره فضيلت و عظمت  ماه رمضان فرموده است: &laquo;ي بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به  سوي شما روي آورده است؛ ماهي که نزد خداوند بهترين ماه&zwnj;ها است؛ روزهيش  بهترين روزها، شب&zwnj;هيش بهترين شب&zwnj;ها و ساعاتش بهترين ساعات است. 
بر  مهماني خداوند فرا خوانده شديد و از جمله اهل کرامت قرار گرفتيد. در ين  ماه، نفس&zwnj;هي شما تسبيح، خواب شما عبادت، عمل&zwnj;هيتان مقبول و دعاهيتان مستجاب  است. 
پس با نيت&zwnj;ي درست و دلي پاکيزه،&zwnj; پروردگارتان را بخوانيد تا شما  را بري روزه داشتن و تلاوت قرآن توفيق دهد. بدبخت کسي است که از آمرزش خدا  در ين ماه عظيم محروم گردد. با گرسنگي و تشنگي در ين ماه، به ياد گرسنگي و  تشنگي قيامت باشيد.&raquo; 
آن گاه پيامبر اکرم وظيفه روزه&zwnj;داران را برشمرد و  از صدقه بر فقيران، احترام به سالخوردگان، ترحم به کودکان، صله ارحام، حفظ  زبان و چشم و گوش از حرام، مهرباني به يتيمان و نيز عبادت و سجده هي  طولاني، نماز، توبه، صلوات، تلاوت قرآن و&nbsp;فضيلت اطعام در&nbsp;ين ماه سخن گفت. 
&nbsp;
منابع : 
مفاتيح الجنان،&zwnj; تفسير نمونه، &zwnj;ج 1، ص 634؛ الميزان، &zwnj;ج 2، ص 15 
&nbsp;






&nbsp;فوايد روزه:
روزه فوايد جسمي و روحي فراوان دارد، شفا بخش جسم و توان بخش جان است، پاک کننده آدمي از رذايل حيواني، در ساختن فرد صالح و اجتماع بسامان بسيار موثر است، در تهذيب  و تزکيه نفس و رهاندن انسان از روزمرگي و واماندگي در نياز هاي تن تأثير  بسزايي دارد.&nbsp;فوايد طبي و بهداشتي روزه که از سودمنديهاي کوچک اين فريضه  انسان ساز است به حدي  است که شايد نياز به توضيح و تکرار نداشته باشد و بيشتر مردم کم و بيش از  آن آگاهند. ما به اختصار به گوشه اي از اين فوايد انسان ساز اشاره  ميکنيم:&nbsp;معده و دستگاه گوارش از اندام پرکار بدن آدمي است، با سه وعده غذا  که معمول مردم است؛ تقريباً در همه ساعات دستگاه گوارش به هضم و تحليل و  جذب و دفع مشغول است. روزه باعث ميشود از يکسو اين اعضا استراحت کنند و از  فرسودگي مصون بمانند و نيروي تازه اي بگيرند و از سوي ديگر ذخاير چربي که زيانهاي مهلکي دارند تحليل رفته و کاسته شوند.
&nbsp;در  روايات اسلامي حتي به فوايد جسمي روزه نيز تصريح شده تا برخي از سست  عنصران، اگر نه با ايمان کامل لااقل با توجه به فوايد بهداشتي روزه اين  فريضه ثمر بخش را بجاي آورند و از سودمنديهاي گوناگون آن  در حد خود بهره ور شوند.&nbsp;پيامبر گرامي اسلام در همين رابطه فرموده اند:  &laquo;صوموا تصحوا&raquo; روزه بگيريد تا سالم بمانيد.&nbsp;و نيز در روايات بسياري  پيشوايان گرامي اسلام فرموده اند: &laquo; معده آدمي خانه بيماريهاي اوست و پرهيز از غذا درمان آن است&raquo;
&nbsp;بديهي است آنگاه فوايد بهداشتي روزه بهتر به دست ميآيد  که روزه دار امساک روز را با زياده روي در شب تلافي نکند، که پر خوري خود  موجب زيانهاي چشم گيري براي دستگاه گوارش است.&nbsp;با پيشرفت دانش پزشکي، برخي  از پزشکان و متخصصان دريافته اند که امساک از خوردن و آشاميدن، عالي ترين  روش درماني است، يکي از پزشکان ميگويد:&nbsp;&laquo; طرح درمان به وسيله روزه بسيار  چنان معجزه  آساست که بکار بستن آن مسير، طرحها و برنامه هاي طب عملي و جراحي را تغيير  خواهد داد، زيرا روزه راه تازه اي به روي دانش پزشکي ميگشايد؛ و سلاح  موثري براي مبارزه با بيماريها به اين دانش ميبخشد سلاحي که&nbsp; ميتوان آن را  از راههاي گوناگون مورد استفاده قرار داد تا انسان را در مبارزه با علت  بيماريها براي بهبود بيماران به نتيجه مطلوب و آشکار رسانند. &raquo;






با روزه و امساک ميتوان بيماريها را بهبود بخشيد و معالجه کرد البته در صورتي که با اعتدال و ميانه  روي مقرون باشد و در هنگام سحر و افطار در خوردن و آشاميدن افراط  نشود.بررسي فوايد بهداشتي و طبي روزه در اين مختصر نميگنجد، آنانکه به  توضيح بيشتر علاقمندند ميتوانند به کتابهايي که در اين زمينه تأليف شده است  مراجعه نمايند.&nbsp;بايد توجه داشت، بر خلاف تصور کوتاه انديشان، روزه هيچگونه  ضرري براي افراد سالم مکلف ندارد و اگر کسي بيمار باشد و نتواند روزه  بگيرد و با اين کار بيمار تر شود و يا روزه باعث گردد که بيماريش ادامه  يابد کار حرامي مرتکب شده و روزه اش نزد خدا پذيرفته نيست، بيماري که روزه  براي او ضرر دارد نبايد روزه بگيرد و فقط لازم است در روزهاي ديگر قضاي آن  را بجا آورد و جبران کند.
&nbsp;افراد سالم بايد بدانند که روزه نه تنها  زياني برايشان ندارد بلکه چنان که گفتيم، موجب تندرستي و صحت مزاج است و  بگفته برخي شکم پرستان که خود روزه نميگيرند و ديگران را نيز از روزه باز  ميدارند و تلقين ميکنند که روزه موجب زخم معده ميشود، نبايد اعتنا کرد،  اينگونه دروغها تنها بهانه افراد سست عنصري است که که اسير شکم خويشند و  از عزم و اراده انساني در آنان خبري نيست.&nbsp;&laquo; روزه باعث استراحت معده است و  در حال روزه اسيد معده بجاي غذا به وسيله صفرا خنثي ميشود و زخم ايجاد  نميگردد&raquo;
اکثريت  غريب به اتفاق مسلمانان متدين ماه مبارک رمضان را روزه ميدارند و به هيچ  وجه شکايتي از اين بيماري ندارند و نسبت بيماري زخم معده روزه داران بيشتر  از ديگران نيست&nbsp;همانطور که گفتيم فوايد جسمي و بهداشتي روزه اگرچه چشمگير و  غير قابل انکار است ولي مهمترين فوايد روزه اثرات بهداشتي آن نيست،  متأسفانه برخي در بررسي فوايد روزه تنها به همين اثرات بهداشتي آن بسنده  کرده اند، درحاليکه فوايد برتر روزه به جنبه هاي معنوي آن مربوط ميشود،  فوايد جسمي روزه با اثرات معنوي آن در سازندگي تربيت و تزکيه انسان قابل  مقايسه نيست، اگر چه همان فوايد طبي هم گواهي است بر اصالت  اسلام عزيز، چرا که اين آيين فطري و آسماني چهارده قرن پيش با ژرف بيني و  احاطه اي که جز از خداي متعال نميتواند بود در محيط جاهليت عرب دستوراتي  براي انسانها وضع کرده است که دانش پزشکي انسان متمدن عصر ما با پيشرفت خود روز به روز بر گوشه هايي از حکمت آن پي ميبرد.
برگرفته شده از سيت صدا وسيما






&nbsp;






مناسبتهي ماه رمضان


روز اول ماه مسجد النبى(ص) دچار آتش سوزى شد 
روز  اول ماه رمضان بنا به نقل &laquo;سمهودى مورخ عامه&rlm;&raquo; در سال 654 هجرى، مسجد  النبى (صلى الله عليه و آله) و حجرات مقدسه آن دچار آتش سوزى شد، و به قدرى  شعله&rlm;هاى آتش دامنه دار شد، كه سقف و ديوارها را فرا گرفته و فرو ريخت اين  زمان مصادف با حكومت معتصم عباسى بود، وى دستور داد، بنيان مسجد را دوباره  به پاى داشتند. (1) 
&nbsp;
ولايتعهدى امام رضا(ع) در اول ماه رمضان 
ايضا  از وقايع روز اول ماه رمضان &laquo;بنا به نقل شيخ مفيد در مسار الشيعه&rlm;&raquo; روز  بيعت&rlm;به ولايتعهدى حضرت رضا عليه السلام است، و اين عمل از طرف مامون عباسى  فقط يك نقشه سياسى براى فرو نشاندن انقلابات داخلى مخصوصا جلوگيرى از خروج  و قيام شيعيان ايران (كه در اوائل خلافت مامون گرداننده خلافت او بودند)  انجام گرفت. و ديگر ترس قيام اولاد على (عليه السلام) از جمله عوامل  ولايتعهدى حضرت رضا (عليه السلام) از طرف مؤمون به شمار مى&rlm;آيد. (2) 
&nbsp;
غزوه تبوك يا فاضحه در روز سوم ماه رمضان 
غزوه  تبوك يا فاضحه از جنگهاى حساس بين مسلمانان و روميان كه در سال نهم هجرى  بر پا شد و به صلح انجاميد نيز در روز سوم ماه مبارك رمضان واقع گشت، و علت  ايجاد اين جنگ چنين بود كه جاسوسان، به دربار امپراطوى روم (هراقليوس)  (هرقل) گزارش دادند، كه پيامبر اسلام از دار دنيا رفت، امپراطور شوراى نظمي  تشكيل داد، و تممي حاضران موقع را مناسب بسيج لشكر روم عليه حجاز ديدند و  به سرپرستى مردى به نام يوحنا، يا (باغباد)، به سوى حجاز رهسپار، و در تبوك  (محلى ميان حجاز و شام) با سپاه اسلام تلاقى كردند، و سپاه اسلام در تبوك  كناره چشمه آبى تمركز يافتند، و اينكه چرا اين جنگ را فاضحه مى&rlm;نامند بدان  علت است كه منافقان از حضور در جنگ تخلف ورزيدند، و رسوا شدند، و اين جنگ  را &laquo;ذوالعسره&rlm;&raquo; نامند زيرا كه مسلمانان از نظر آذوقه و مركب و مهمات بسيار  در عسرت و سختى بسر بردند. (3) 












&nbsp;
وفات حضرت ابوطالب(ع) در روز هفتم 
روز  هفتم ماه رمضان بنا به نقل شيخ مفيد قدس سره سال دهم بعثت&rlm;حضرت ابوطالب عم  و يار با وفاى پيامبر (صلى الله عليه و آله) وفات يافت. 
همان  مرد بزرگوارى كه در تمام نشيب و فرازهاى دوران رسالت و قبل از رسالت&rlm;برادر  زاده عزيزش را يارى كرد و شر قريش را از او بازداشت و قلب نازنين پيامبر  (صلى الله عليه و آله) را در تبليغات و رسالت الهى خوشحال و مسرور نمود، و  با كلماتى نظير: &laquo;اذهب يابن اخى فقل ما احببت فوالله لا اسلمك لشى&rlm;ء ابدا&raquo;  اى پسر برادرم برو و هر چه دوست مى&rlm;دارى بگو (با مشركين و قريش) به خدا  سوگند تو را در هيچ پيش آمدى وا نمي &rlm;گذارم، (نوازش مي &rlm;نمود) و از او پشتيبانى مي &rlm;كرد. 
كفه ايمان ابوطالب از كفه ايمان همه خلق سنگين تر است
آرى  به اين بزرگوار تهمت&rlm;بى ايمانى مى&rlm;زنند، حضرت باقر (عليه السلام) فرمود:  اگر ايمان ابى طالب را در يك كفه ترازو بگذارند و ايمان اين خلق را در كفه  ديگر، ايمان او سنگين تر است. (4) آرى ابوطالب چهل و دو سال، در  نهايت وفا و صميميت و فداكارى به كفالت و حمايت پيامبر (صلى الله عليه و  آله) پرداخت، كه او مانند پدرى مهربان و همسرش فاطمه بنت اسد همچون مادرى  او را خدمت و حفاظت و پرستارى نمودند. و مرگ ابوطالب پيامبر (صلى الله عليه  و آله) را به شدت متاثر ساخت، چرا كه حضرت يگانه حمي و پناه گاه خود را  بعد از خدا از دست داد، كه دشمن پس از او بر پيامبر (صلى الله عليه و آله)  جرى و گستاخ گشتند. و مدفن آن حضرت در مكه قبرستان ابوطالب كه به نام  آنجناب ناميده شده قرار گرفت، &laquo;تغمده الله ببحبوحات جنانه&rlm;&raquo; (5) 
&nbsp;
وفات حضرت خديجه دهم ماه رمضان سال دهم بعثت
در  ماه مبارك رمضان سال دهم بعثت&rlm;خديجه بانوى فداكار و همسر بى نهايت مهربان  حضرت رسول (صلى الله عليه و آله) در روز دهم به سن شصت و پنج&rlm;سالگى از دنيا  رفت، و پيامبر (صلى الله عليه و آله) او را با دست مبارك خويش در حجون مكه  (قبرستان ابوطالب) به خاك سپرد، و حزن در گذشت او پيامبر (صلى الله عليه و  اله) را بسيار محزون ساخت كه پيامبر (صلى الله عليه و آله) سال در  گذشت&rlm;حضرت خديجه را &laquo;عام الحزن&rlm;&raquo; سال اندوه نام نهاده، بلى خديجه همسر  بى&rlm;همتاى پيامبر (صلى الله عليه و آله) بانوئى كه از ثروت او اسلام رونق  يافت و پشت پيامبر (صلى الله عليه و آله) راست&rlm;شد، بايد سال در گذشتش را  &laquo;عام الحزن&rlm;&raquo; نام نهاد و مصيب پيامبر (صلى الله عليه و اله) شدت گرفت، زيرا  كه پيامبر (صلى الله عليه و اله) مادر شايسته دخترش زهراى مرضيه را از دست  داده و يارى همچون خديجه را هرگز به دست نخواهد آورد. (6) 
به خدا سوگند بهتر از خديجه را خدا به من عوض نداده 
عايشه  گفت پيامبر (صلى الله عليه و آله) از خانه بيرون نمى&rlm;رفت مگر آنكه خديجه  سلام الله عليها را ياد مى&rlm;كرد، و بر او به خوبى و نيكى مدح و ثنا مى&rlm;نمود،  روزى از روزها غيرت مرا فرا گرفت، گفتم: او پيره زنى بيش نبود، و خدا بهتر  از او به شما عوض داده است، پيامبر (صلى الله عليه و آله) غضبناك شد، به  طورى كه موى جلوى سرش از غضب تكان مى&rlm;خورد سپس فرمود: نه به خدا قسم بهتر  از او را خدا به من عوض نداده، او به من ايمان آورد هنگمي كه مردم كافر  بودند، و تصديق كرد مرا، هنگمي كه مردم مرا تكذيب مى&rlm;كردند و در اموال خود  با من مواسات كرد، وقتى مردم مرا محروم ساختند، و از او فرزندانى خدا روزى  من كرد كه از زنان ديگر محروم فرمود، &laquo;يعنى خدا فاطمه را از او به من عنايت  فرمود&raquo; (7) 
&nbsp;
دوازدهم رمضان حديث مواخاة و عقد برادرى در اسلام 
در  دوازدهم رمضان، پيامبر (صلى الله عليه و آله) بين اصحاب عقد برادرى خواند،  و بين خود و على (عليه السلام) نيز برادرى قرار داد، و با اين عقد اخوت،  برادرى و مساوات و برابرى را در اسلام بنيان گذاشت اهل جهان را يك عائله و  افراد بشر را عضو يك خانواده شمرد، و براى هميشه نژاد پرستى و امتيازات  مادى و قبيلگى و رنگ و پوست را از ساحت مقدس اسلام پاك نموده وا اسف از  استعمار فرهنگى و سياسى دنياى استكبار كه مانع از اجراى اين اصل در روى  زمين است. 
&laquo;ان هذه امتكم امة واحدة و انا ربكم فاعبدون&rlm;&raquo; (8) اين آئين شما آئين يگانه&rlm;اى است &laquo;مشترك همه اديان من است&rlm;&raquo; و من پروردگار شمايم، پس مرا بندگى كنيد&raquo;. 
&laquo;قل يا ايها الناس انى رسول الله اليكم جميعا&raquo; (9) بگو:  اى مردم من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم، ولى اين بينات و براهين  ساطعات براى يهود و نصارى آن روز همچنين براى صهيونيست و امپرياليست اين  زمان خوش آيند نبوده و نيست، چون آنان با اين مساواتها و برابريها  نمى&rlm;توانند تفوق و برترى خود را بر جهان مستضعفين محكم سازند و جلو  استحمارشان از خلق، گرفته مى&rlm;شود!!. 
&nbsp;
ولادت امام مجتبى سبط اكبر(ع) در روز پانزدهم 
پانزدهم  ماه رمضان (بنا به نقل شيخ مفيد و شيخ بهائى در توضيح المقاصد) روز ولادت  موفور السعادت حضرت سبط اكبر، امام حسن مجتبى (عليه السلام) است، و اين در  سال سوم هجرت واقع شده است، وقتى مژده ولادت اين نور پاك را به پيامبر(صلى  الله عليه و آله) دادند، امواج سرور و شادمانى دل مبارك حضرت را فرا گرفت و  مشتاقانه و با شتاب به خانه دخترش و محبوبه&rlm;اش سيده زنان عالم رفت، فرمود:  &laquo;يا اسماء هاتينى ابنى&rlm;&raquo;، پسرم را به من بده اسماء نوزاد مبارك را به جد  بزرگوارش داد، رسول خدا (صلى الله عليه و آله) در گوش راستش اذان، و در گوش  چپش اقامه فرمود: (كه نخستين صدائى كه گوش نوزاد با او آشنا شد، صداق حق  جدش خاتم الانبياء (صلى الله عليه و آله) بود، صداى توحيد، صداى تكبير،  صداى تهليل، و صداى تصديق به نبوت پيامبر( صلى الله عليه و آله) جد گرامش.  كه خداى توفيق اين سنت&rlm;سنيه را به امتش و به شيعيان حضرت مجتبى (عليه  السلام) در مورد نوزادان عنايت فرمايد. پيامبر (صلى الله عليه و آله)  فرمود: &laquo;يا على هل سميت الوليد المبارك؟&raquo; آيا اين نوزاد مبارك را نام  گذارده&rlm;اى؟ عرض كرد: &laquo;ما كنت لا سبقك يا رسول الله؟&raquo; بر شما سبقت نمى&rlm;گيرم،  هنوز لحظاتى نگذشته بود كه بشير وحى جبرئيل نازل شد، و فرمان خدا را به  پيامبر (صلى الله عليه و آله) رسانيد، يا رسول الله &laquo;سميه حسنا&raquo; او را حسن  نام گذار، پيامبر (صلى الله عليه و آله) شخصا براى حسن (عليه السلام) عقيقه  كرد، و بسم الله گفت و دعا كرد. 
&nbsp;
وقوع غزوه بدر در 17 يا 19 ماه رمضان 
در هفدهم يا نوزدهم ماه مبارك رمضان سال دوم هجرت، غزوه بدر واقع شد، (10) اين  غزوه، نخستين مقابله سپاه اسلام با كفر، و نبرد اهل توحيد با اهل شرك بود،  در اين غزوه مشركان از جنبه ساز و برگ و اسلحه و مهمات بر مسلمانان برترى  داشتند، و نفرات و افراد آنها تقريبا سه برابر سپاه اسلام بود. 

فتح مكه بيستم ماه رمضان
فتح مكه در سال هشتم هجرى و بيستم ماه رمضان&rlm;&laquo;انا فتحنا لك فتحا مبينا&raquo; (11) براستى ما براى تو پيروزى روشن و آشكارى ايجاد و مقرر نموديم ، طبق نقل كتابهاى (12) معتبر فتح مكه در بيستم ماه مبارك رمضان سال هشتم هجرت اتفاق افتاد. 
تا  سال هشتم هجرت با فتوحات پى در پى و پيروزيهائى كه نصيب اسلام شد شهر مكه،  مركز شبه جزيره و معبد همگان، و مسجد الحرام، و كعبه معظمه و قبله اسلام و  مسلمين،همچنان در تصرف بت پرستان و مشركان باقيمانده و بت پرستى و فساد و  انحطاط اخلاقى و استثمار و استعباد انسانها در آنجا رائج&rlm;بود، و سيصد و  صت&rlm;بت&rlm;بر كعبه نصب بود كه مورد پرستش بت پرستان و قريش قرار مى&rlm;گرفت، كه  وقتى مكه را پيامبر (صلى الله عليه و آله) فتح كرد و در كنار خانه خدا  پياده شد، و بى امان به شكستن بتها پرداخت، بزرگ بتها، &laquo;هبل&rlm;&raquo; بود كه  پيامبر (صلى الله عليه و آله) با چوبى به آنها اشاره مى&rlm;كرد، يا گوشه كمان  در چشم آنها مى&rlm;خلانيد، و اين آيه را مى&rlm;خواند، &laquo;قل جاء الحق و زهق الباطل  ان الباطل كان زهوقا&raquo; (13) پيامبر) بگو كه حق آمد و باطل نابود  شد كه هر آينه باطل نابود شدنى است، رسول خدا (صلى الله عليه و آله) از على  (عليه السلام) مشتى سنگريزه گرفت و بر آنها زد، و آيه &laquo;قل جاء الحق ...&raquo;  را قرائت نمود همه بتها برو افتادند سپس همه را از مسجد بيرون بردند و  شكستند. 
پاى على(ع) بر دوش پيامبر (ص) جهت &rlm;شكستن بتها 
براى انداختن چند بت &rlm;بزرگ  از فراز ديوار كعبه، به فرمان پيغمبر (صلى الله عليه و آله) امير المؤمنين  على (عليه السلام) پا بر كتف مبارك پيامبر (صلى الله عليه و آله) گذاشت و  بتها را بزير افكند، و با پيامبر (صلى الله عليه و آله) با اين وضع شكوهمند  و افتخار آميز همكارى كرد. 

شهادت حضرت امير المؤمنين(ع) در بيست و يكم ماه رمضان 
يكى  از حوادث بزرگ ماه رمضان شهادت مولاى متقيان على (عليه السلام) است، او از  ياران با وفاى پيامبر (صلى الله عليه و آله) و وصى و وزير و ابن عم و  داماد آن حضرت بوده كه پيامبر (صلى الله عليه و آله) در حق پسر عمش فرمود:  &laquo;ان هذا اخى و وصيى و وزيرى و خليفتى فيكم فاسمعوا له و اطيعوا&raquo;، همانا على  (عليه السلام) برادر و وصى و وزير و خليفه من است در ميان شما از او  بشنويد و او را اطاعت كنيد. (14) 
مطلب  جالب و قابل تذكر اين است كه آن حضرت مساله شهادت خويش را خبر اد، صاحب  كشف الغمه از كرامات حضرت على (عليه السلام) نقل مى&rlm;نمايد: وقتى حضرت از  قتال خوارج نهروان به كوفه برگشت، در ماه مبارك رمضان داخل مسجد شد، پس از  دو ركعت نماز به منبر تشريف برد، خطبه بسيار زيبائى قرائت فرمود: &laquo;فخطب  خطبة حسناء&raquo; آنگاه رو به فرزندش حضرت مجتبى (عليه السلام) كرد، فرمود يا  ابا محمد چقدر از ماه رمضان رفته؟ عرض كرد سيزده روز يا امير المؤمنين، سپس  از امام حسين (عليه السلام) پرسيد يا ابا عبد الله چقدر از اين ماه مانده،  عرض كرد هفده روز يا امير المؤمنين، آنگاه امام (عليه السلام) دست مبارك  خويش را به محاسن شريف خويش گذاشت كه در آن حال سفيد بود فرمود: اين محاسنم  به خونم خضاب خواهد شد، سپس اين بيت را در مورد قاتلش فرمود: 
اريد حياته و يريد قتلى خليلى من عذيرى من مراد (15) 
من خواستار حيات و زندگى او هستم و او قصد جانم مى&rlm;كند، كسى كه مورد علاقه من بود و او ابن ملجم مرادى است. 
&laquo;ثم  قال: هذا و الله قاتلى&rlm;&raquo;، سپس اشاره به او فرمود: اين قاتلم مى&rlm;باشد،  گفتند يا امير المؤمنين آيا او را نمى&rlm;كشى، فرمود: او كه هنوز با من كارى  نكرده است . (16) 
عبدالرحمان  بن ملجم مرادى لعنة الله عليه وقتى اين كلمات را شنيد سخت ترسيد و خاموش  نشست تا آن حضرت از منبر فرود آمد، پس آن ملعون برخاست&rlm;به عجله در برابر آن  حضرت بايستاد و عرض كرد يا امير المؤمنين من حاضرم و در خدمت&rlm;شما هستم،  اين دست راست و چپ من است كه در مقابل شما است، قطع كن دستهايم را و يا من  را به قتل برسان، امام فرمود: چگونه تو را بكشم و حال آنكه جرمي از تو بر  من واقع نشده است و اگر هم بدانم تو قاتل من هستى تو را نخواهم كشت، لكن  بگو آيا از جهودانى زنى حاضنه داشتى؟ و روزى از روزها به تو خطاب كرد: &laquo;اى  برادر كشنده شتر ثمود؟&raquo; عرض كرد چنين بود يا امير المؤمنين، حضرت ديگر سخن  نگفت. (17) 

فتح اندلس توسط طارق بن زياد 
در  رمضان سنه 92 فتح اندلس به دست مسلمين به رهبرى طارق بن زياد صورت گرفت و  خداوند او را بر &laquo;ملك لذريق&rlm;&raquo; در كنار نهر (لكة) به پيروزى رسانيد. (18) 
مسلمانان  عرب و بربرهاى شمال آفريقا در سال 92 هجرى تحت فرماندهى سردار نمي طارق بن  زياد كه خود از قوم سلحشور بربر و يكى از افسران لايق موسى بن نضير  فرمانرواى آفريقا بود با 12 هزار سپاهى از تنگه ميان مراكش، و اسپانيا، (كه  امروز به نام اين سردار نمي جبل الطارق ناميده شده) گذشت، و در اندك زمانى  سراسر اسپانيا كه شامل كشور پرتقال كنونى هم بود فتح كرد، دكتر  گوستاولوبون مى&rlm;نويسد: اين فتح با نهايت&rlm;سرعت انجام گرفت، تمام شهرهاى بزرگ  دروازه&rlm;ها را به روى اين سپاه گشودند، و مانند قرطبه، مالقه، غرناطه،  طليطله، و شهرهايى ديگر بدون مزاحمت فتح شد و به تصرف مسلمين در آمد و در  طليطله كه پايتخت مسيحيان بود، بيست و پنج تاج از سلاطين &laquo;گت&rlm;&raquo; به دست  مسلمانان افتاد. (19) 

روز قدس روز مقابله مستضعفين عليه مستكبرين آخرين جمعه ماه رمضان 
يكى  از وقايع تاريخى كه بسيار حائز اهميت است در اوائل پيروزى انقلاب اسلمي  ايران كه به دست زعيم و رهبر كبير مسلمين جهان حضرت امام خمينى ره دائر  شده، &laquo;روز جهانى قدس است&rlm;&raquo; كه از روز جمعه آخر ماه مبارك رمضان 1399 قمرى  (1358 شمسى) شروع و مقرر گشت هر ساله در چنين روزى تمام مسلمين جهان  راهپيمايى كنند. 
اينك  قسمتى از پيام امام خمينى قدس سره به مناسبت روز جهانى قدس از نظر  خوانندگان گرمي مى&rlm;گذرد: روز قدس، جهانى است، و روزى نيست كه فقط اختصاص به  قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفين با مستكبرين است، روز مقابله ملتهائى  است كه در زير فشار ظلم آمريكا و غير آمريكا بودند، روزى است كه بايد  مستضعفين مجهز بشوند، در مقابل مستكبرين، و دماغ مستكبرين را به خاك  بمالند، روزى است كه بين منافقين و متعهدين امتياز خواهد شد، متعهدين امروز  را روز قدس مى&rlm;دانند و عمل مى&rlm;كنند به آنچه كه بايد بكنند، و منافقين و  آنهائى كه با ابرقدرتها در زير پرده آشنائى دارند، و با اسرائيل دوستى  دارند در اين روز بى تفاوت نيستند، و يا ملتها را نمى&rlm;گذارند كه تظاهرات  كنند. 
روز  قدس، روزى است كه بايد سرنوشت ملتهاى مستضعف معلوم شود بايد ملتهاى مستضعف  در مقابل مستكبرين اعلان وجود بكنند، بايد همانطور كه ايران قيام كرد، و  دماغ مستكبرين را به خاك ماليد، و خواهد ماليد، تمام ملتها قيام كنند، و  اين جرثومه&rlm;هاى فساد را به زباله&rlm;دانها بريزند. 
روز  قدس، روزى است كه بايد همت كنند و همت كنيم كه قدس را نجات بدهيم، روز قدس  روزى است، كه بايد به اين روشنفكرانى، كه در زير پرده با آمريكا و عمال  آمريكا روابط دارند هشدار داد، هشدار به اينكه اگر از فضولى دست&rlm;بر ندارند  سركوب خواهند شد. 
روز قدس فقط روز فلسطين نيست، روز اسلام است، و روز حكومت اسلمي است. (20) 
سخنرانى  امام خمينى ره در روز قدس با محتواى و ابعاد وسيعى كه دارد، اهم نكاتش بر  تجمع و اتحاد مسلمين براى سركوبى دشمنان اسلام تكيه شده، و اگر مسلمانان  نيرومند جهان يد واحده شوند و اختلاف عقيده و اختلاف مذهب را كنار بگذارند،  و براى دفاع از حريم اسلام، و قرآن، و كعبه، كه مشترك بين همه اقشار  مسلمين عالم است&rlm;بكوشند، هرگز اجازه تجاوز كفار و منافقين را به حريم اسلام  و مقدسات آن نخواهند داد، تا جائى كه چند ميليون صهيونيست قبله اول مسلمين  (بيت المقدس) را اشغال نموده، و در بين مسلمين تفرقه و جدائى بيندازند، و  اينها هستند كه شيعه را از سنى، و سنى را از شيعه جدا مى&rlm;نمايند، وحدت  مسلمين را به هم مى&rlm;زنند، تا كمر مسلمين را بشكنند، و از تفرقه آنان  بهره&rlm;هاى خود را ببرند. 
&nbsp;
پی &rlm;نوشت&rlm;ها: 
1- الوقايع و الحوادث، ص 13 
2- از همين كتاب و كتاب رمضان در تاريخ ص 11. 
3- الوقايع و الحوادث ص 19 جهت اطلاع بيشتر از غائله جنگ تبوك به آدرس نامبرده مراجعه فرمائيد. 
4- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، نقل از رمضان در تاريخ، ص 48. 
5- رمضان در تاريخ نوشته آيت الله صافى، ص 57. 
6- اسد الغابه، مسار الشيعه، مفيد - نقل از رمضان در تاريخ. 
7- اسد الغابه مسار الشيعه مفيد - نقل از رمضان در تاريخ. 
8- سوره انبياء آيه 92 
9- سوره اعراف، آيه 157. 
10-توضيح المقاصد، ص 16 - مسار الشيعه، ص 29 - نقل از رمضان در تاريخ. 
11-سوره فتح، آيه 1. 
12- مسار الشيعه، ص 30 و توضيح المقاصد، ص 7. 
13-سوره اسرى، آيه 18. 
14- رمضان در تاريخ، ص 254. 
15 و 16- كشف الغمه، ص 414. 
17- وقايع الايام خيابانى تبريزى، ص 555- سپس اين شعر را انشاء كرد، و خطاب به نفس خويش و چنين فرمود: 
اشدد حيازيمك للموت فان الموت لا قيكا و لا تجزع عن الموت اذا حل بناديكا 
اى  على: كمر همتت را براى مرگ محكم ببند، زيرا بالاخره مرگ به ملاقات تو  خواهد آمد، و اظهار عجز مكن از مرگ، آن هنگام كه به سراغ تو آمد و تو را در  بر گرفت. 
18- اركان الاسلام، ص 18. 
19- تاريخ فتوحات اسلمي در اروپا، پيشگفتار. 
20- سخنرانى امام خمينى قدس سره در روز جهانى قدس، سنه 1358 تفصيل اين سخنرانى در كتاب رهنمودهاى امام، ص 96 موجود است. 
روزه، درمان بيماريهاى روح و جسم ص 176 






&nbsp;





]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>مذهبی</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/مذهبی</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/مذهبی</guid>

<description><![CDATA[
***]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>احادیث ماه رمضان</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/احادیث-ماه-رمضان-1</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/احادیث-ماه-رمضان-1</guid>

<description><![CDATA[
- رمضان و افزایش حسنات
&nbsp;پيامبر صلى الله عليه و آله  			فرمودند:
شَهرُ رَمَضانَ شَهرُ  			اللّه عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ شَهرٌ  				يُضاعِفُ اللّه&rlm;ُ فيهِ الحَسَناتِ وَ يَمحو فيهِ السَّيِّئاتِ وَ  				هُوَ شَهرُ البَرَكَةِ؛
ماه رمضان، ماه خداست و آن  				ماهى است كه خداوند در آن حسنات را مى&rlm;افزايد و گناهان را پاك  				مى&rlm;كند و آن ماه بركت است.
(بحارالأنوار، ج 96، ص 340، ح 5)

2- روزه ماه شعبان 
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
 			من صام ثلاثة ايام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم  			شهرين متتابعين؛
هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل  			كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مى&rlm;كند. 
(وسائل الشيعه، ج7، ص 375، ح 22)
3- روزه خوارى 
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
 			من افطر يوما من شهر رمضان خرج روح الايمان منه؛
هر كس يك روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد - روح ايمان از او جدا  			مى&rlm;شود 
(وسائل الشيعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5 			_ من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 73، ح 9)
4- رمضان ماه خدا 
امام على (عليه السلام) فرمود:
 			شهر رمضان شهر الله و شعبان شهر رسول الله و رجب شهرى؛
رمضان ماه خدا و شعبان ماه رسول خدا و رجب ماه من است.  			
(وسائل الشيعه، ج 7 ص 266،  			ح 23)
5- رمضان ماه رحمت
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
 			هو شهر اوله رحمة و اوسطه مغفرة و اخره عتق من النار؛
رمضان ماهى است كه ابتدايش رحمت است و ميانه&rlm;اش مغفرت و پايانش  			آزادى از آتش جهنم. 
(بحار الانوار، ج 93، ص 342)
6- فضيلت ماه رمضان 
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
 			ان ابواب السماء تفتح فى اول ليلة من شهر رمضان و لا تغلق الى اخر  			ليلة منه؛
درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى&rlm;شود و تا آخرين شب آن  			بسته نخواهد شد. 
(بحار الانوار، ج 93، ص 344)
7- اهميت ماه رمضان 
رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود:
 			لو يعلم العبد ما فى رمضان لود ان يكون رمضان السنة؛
اگر بنده &laquo;خدا&raquo; مى&rlm;دانست كه در ماه رمضان چيست [چه بركتى وجود دارد]  			دوست مى&rlm;داشت كه تمام سال، رمضان باشد. 
(بحار الانوار، ج 93، ص 346)
8- قرآن و ماه رمضان 
امام رضا (عليه السلام) فرمود:
 			من قرا فى شهر رمضان اية من كتاب الله كان كمن ختم القران فى غيره  			من الشهور؛
هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه  			درماههاى ديگر تمام قرآن را بخواند. 
(بحار الانوار ج 93، ص 346)
9- شب سرنوشت&rlm;ساز 
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
 			راس السنة ليلة القدر يكتب فيها ما يكون من السنة الى السنة؛
آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آينده نوشته  			مى&rlm;شود. 
(وسائل الشيعه، ج 7 ص 258 ح 8)
10- برترى شب قدر 
از امام صادق (عليه السلام) سوال شد:
 			كيف تكون ليلة القدر خيرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فيها خير  			من العمل فى الف شهر ليس فيها ليلة القدر؛
چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟  			
حضرت فرمود: كار نيك در آن شب از كار در هزار ماه كه در آنها شب قدر  			نباشد بهتر است. 
(وسائل الشيعه، ج 7 ص 256، ح 2)
11- تقدير اعمال 
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
 			التقدير فى ليلة تسعة عشر و الابرام فى ليلة احدى و عشرين و الامضاء  			فى ليلة ثلاث و عشرين؛
برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام مى&rlm;گيرد و تصويب آن در شب بيست  			ويكم و تنفيذ آن در شب بيست&rlm; و سوم. 
(وسائل الشيعه، ج 7 ص 259)
12- احياء شب قدر 
فضيل بن يسار گويد:
 			كان ابو جعفر (عليه السلام) اذا كان ليلة احدى و عشرين و ليلة ثلاث  			و عشرين اخذ فى الدعا حتى يزول الليل فاذا زال الليل صلى؛
امام باقر (عليه السلام) در شب بيست و يكم و بيست&rlm;  			و سوم ماه رمضان  			مشغول دعا مى&rlm;شد تا شب بسر آيد و آنگاه كه شب به پايان مى&rlm;رسيد نماز  			صبح را مى&rlm;خواند. 
(وسائل الشيعه، ج 7، ص 260، ح 4)
13- زكات فطره 
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
 			ان من تمام الصوم اعطاء الزكاة يعنى الفطرة كما ان الصلوة على النبى  			(صلى الله عليه و آله) من تمام الصلوة؛
تكميل روزه به پرداخت زكاة يعنى فطره است، همچنان كه صلوات بر  			پيامبر (صلى الله عليه و آله) كمال نماز است. 
(وسائل الشيعه، ج 6 ص 221، ح 5)
14- بهار قرآن
امام محمد باقر علیه السلام:
لکل شیء ربیع و ربیع القرآن شهر رمضان؛
هرچیز بهاری دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.
(اصول کافی / ج2 / &laquo; کتاب فضل القرآن &raquo; &laquo; باب نوادر &raquo; حدیث 9 و 10)
]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>عكس اردوي تخت جمشيد هيئت محبان اهل بيت(ع)</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/عكس-اردوي-تخت-جمشيد-هيئت-محبان-اهل-بيتع</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/عكس-اردوي-تخت-جمشيد-هيئت-محبان-اهل-بيتع</guid>

<description><![CDATA[


با تشكر از آقاي سيد اسماعيل زارع مسئول هماهنگي در اردوي تخت جمشيد
]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>عيد غدير</title>
<link>https://ahlebaet.loxblog.com/عيد-غدير</link>
<guid>https://ahlebaet.loxblog.com/عيد-غدير</guid>

<description><![CDATA[

عید غدیر خم، عید الله اكبر و عید آل محمد و ارزشمندترین و والاترین عید اسلامى است.
هیچ روزى در طول سال، فرخنده &rlm;تر و مبارك&rlm; تر از این روز مقدس نزد شیعیان اهل&rlm; بیت نیست.
امام صادق سلام الله &rlm;علیه مى&rlm; فرماید:&laquo;ان یوم غدیر خم بین الفطر و الاضحى و الجمعه كالقمر بین الكواكب...&raquo;
روزعید غدیر خم در میان سه عید فطر و قربان و جمعه، مانند درخشندگى ماه در میان ستارگان
است.چه تعبیر ظریفى امام دارد كه عید غدیر را تشبیه به ماه كرده است و دیگر اعیاد را به
ستاره زیرا در این روز بزرگ بود كه خداوند اعلام كرد:
امروز دین را بر شما تكمیل كردم و نعمتم را بر شما به اتمام رساندم
&laquo;الیوم اكملت&rlm; لكم دینكم و اتممت علیكم نعمتى و رضیت لكم الاسلام دینا&raquo;
؛ نعمت &rlm;بزرگ اسلام كه از هر نعمتى ارزنده &rlm;تر و گرانبهاتر است،كامل نمى&rlm;شود و محقق نمى&rlm;گردد&nbsp;
جز با ولایت على&rlm; علیه السلام&laquo; و ما نودى بشى&rlm;ء مثل ما نودى بالولایه&rlm;&raquo;.
محب الدین طبرى از علماى بزرگ اهل سنت نقل مى&rlm;كند كه رسول خدا صلوات الله علیه فرمود:
&laquo;اذا جمع الله الاولین و الاخرین یوم القیامة و نصب الصراط على جسر جهنم، لم &rlm;یجزها احد الا من كانت له براء ة بولایة على بن ابى طالب&rlm;&raquo;؛
در روز قیامت كه خداوند تمام مردم را جمع مى&rlm;كند و صراط بر پل دوزخ زده مى&rlm;شود،
هیچ كس از آن نمى&rlm;گذرد جز كسى كه با ولایت على ابن ابى&rlm;طالب، گذرنامه بى&rlm;زارى و برائت از جهنم را داشته باشد.
ولایت على علیه السلام همان دین حنیف است كه فرمود: &laquo; فاقم وجهك للدین حنیفا فطرت الله التى فطر الناس علیها&raquo;؛ پس اى پیامبر(همراه با پیروانت) به سوى آیین پاك اسلام روى &rlm;آور كه فطرت الهى&rlm; است و مردم بر آن مفطور شده&rlm;اند.
و ولایت على همان طریقه و روش صحیح زندگى است كه اگر مردم آن روش را برگزینند، خداوند در روز رستاخیز، از آب گواراى حوض كوثر به دست على علیه السلام &rlm;سیرابشان مى&rlm;گرداند. &laquo; و ان لو استقاموا على الطریقة لاسقیناهم ماء غدقا&raquo;؛ و ولایت همان نعمتى است كه حتما از آن سؤال مى&rlm;شود كه با آن چگونه رفتار كردید&laquo; ثم لتسالن یومئذ عن النعیم&rlm;&raquo;.
آلوسى، مفسر بزرگ اهل سنت در تفسیر كبیر روح المعانى پس از ذكر آیه شریفه&rlm;&laquo; وقفوهم انهم مسئولون&rlm;&raquo;؛ و آنان را متوقف كنید و ایست &rlm;بدهید كه مسئولیت دارند و باید پاسخگو باشند، در ذیل تفسیر این آیه، اقوال گوناگونى را نقل مى&rlm;كند و سپس&rlm; نتیجه مى&rlm;گیرد و مى&rlm;گوید:
&laquo; سزاوارترین و صحیح ترین سخن این است كه در آن روز از عقاید و اعمال انسان &rlm;سؤال مى&rlm;شود و از همه مهم&rlm; تر و عظیم&rlm;تر، قطعا ولایت على كرم الله وجهه است&rlm;&raquo;.
و در این روز بزرگ كه یادآور نصب و تعیین امیرالمؤمنین به دست مبارك رسول&rlm; اكرم صلى الله علیه و آله و سلم و به امر پروردگارش است، باید این فطرت الهى &rlm;را در دل&rlm;ها زنده كرد و پرده&rlm;هاى ظلمت و جهالت و تارهاى نادانى و غفلت &rlm;را از دیدگان غافلان برداشت تا بر طریقه حق پایدار گردند و به صراط مستقیم الهى روى&rlm; آورند و دینشان كامل شود.
از امام صادق علیه السلام مى&rlm;پرسد: مولاى من! آیا به من دستور مى&rlm;دهى كه &rlm;این روز را روزه بداریم؟
حضرت پاسخ مى&rlm;دهد: &laquo; اى والله اى والله انه الیوم الذى نجى فیه ابراهیم &rlm;من النار فصام لله شكرا لله عزوجل ذلك الیوم، و انه الیوم الذى اقام رسول الله&rlm; امیرالمؤمنین علما و ابان فضله و وصیته، فصام ذلك الیوم، و ذلك یوم صیام و قیام و اطعام الطعام و صلة الاخوان و فیه مرضاة الرحمن و مرغمة الشیطان&rlm;&raquo;؛ آرى، به خدا قسم آرى، به خدا قسم! این همان روزى است كه خداوند، حضرت &rlm;ابراهیم را از آتش رها ساخت، پس او به شكرانه این لطف الهى، این روز را روزه &rlm;گرفت. و همانا این روز، روزى است كه رسول گرامى اسلام صلى الله علیه و آله و سلم امیرالمؤمنین علیه السلام را بر مردم نصب كرد و بزرگوارى و فضلش را نمایان ساخت و او را وصى و جانشین خود قرار داد، پس او هم در این روز، روزه &rlm;گرفت و این روز، روز روزه گرفتن و دعا كردن و مسلمانان را اطعام نمودن و به &rlm;دیدار برادران دینى رفتن است و در این روز، رضایت&rlm; خداى رحمان به دست مى&rlm;آید و بینى شیطان به خاك مالیده مى&rlm;شود (مایوس مى&rlm;گردد).
امام صادق علیه السلام اعمال این روز مهم را در چهار مورد خلاصه مى&rlm;كند:
&nbsp;
1- صیام :
در برخى روایات وارد شده كه روزه این روز برابر است&rlm; با صد بار حج &rlm;و صد بار عمره. و در روایت دیگرى، كفاره شصت &rlm;سال گناه است. پس حتما برادران و خواهران به این فضیلت&rlm; بسیار مهم توجه كنند و حتما آن را روزه بدارند.
&nbsp;
2- قیام:
اصطلاحا قیام بر عبادت و زنده نگه داشتن این یوم الله با مناجات و دعا و استغفار، اطلاق مى&rlm;شود ولى ممكن است قیام كنایه از استقامت و پایدارى در راه حق و قیام در برابر دشمنان اسلام و مسلمین و مبارزه با طاغوت&rlm;ها و ستم&rlm; پیشگان&rlm; باشد.
بهر حال خود قیام علیه باطل و جهاد در راه خدا، نیز یك عبادت بزرگ است &rlm;بلكه &rlm;از اهم فرائض و واجبات است.
&nbsp;
3- اطعام الطعام:
مهمانى كردن و اطعام نمودن برادران با ایمان از ویژگى&rlm;هاى&rlm; تمام اعیاد به ویژه این عید بزرگ است كه بر آن تاكید شده است. و قطعا خرسند نمودن مؤمنین، از برترین عباداتى است كه رضایت پروردگار را به دنبال دارد.
&nbsp;
4- صلة الاخوان:
احسان و نیكى به برادران مؤمن و دید و بازدید و زیارت آنان&rlm; پیوسته از اعمال بسیار پسندیده و نیكو است ولى در این روز، تاكید بر آن شده&rlm; است. در روایت دارد كه هر وقت &rlm;با برادر مومنى دیدار كردید، براى تهنیت&rlm; به او بگویید:
&laquo;الحمد لله الذى جعلنا من المتمسكین بولایة امیرالمؤمنین و الائمه علیهم السلام &rlm;&raquo;؛ سپاس و حمد خداى را كه ما را جزء تمسك &rlm;جویان به ولایت امیرمومنان و دیگر امامان که درود خداى رحمان بر آنان باد، قرار داد.
فرا رسیدن این عید بزرگ اسلامى را به مقام شامخ ولى الله الاعظم ارواحنا لتراب مقدمه الفداء و عموم&rlm; مسلمانان و شیعیان و پیروان امامان، تبریك و تهنیت عرض نموده، از خداى بزرگ&rlm; خواهانیم ما را جزء شیعیان و ولایت &rlm;پذیران واقعى قرار دهد.]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 19:40:36 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

